Mapa Cieni – fragment opowiadania Piotra Roemera

Jednym z tekstów, które znajdziecie w Mapie Cieni, jest opowiadanie „Porcelanowe pieski z zakurzonymi oczami” autorstwa Piotra Roemera. Poniżej prezentujemy jego fragment. Kolejne pojawiać się będą sukcesywnie na stronie, polecamy ją śledzić 🙂

– Są takie meblościanki… – zaczęła sadowiąc się w fotelu. – Komunistyczne meblościanki, na których dzieci, takie jak ja, stawiają kolekcje piesków porcelanowych. Wiesz, mam ogromną kolekcję, może ci kiedyś pokażę.
Mówiła z ciemności. Na widoku była tylko jedna noga, wystająca z głęboko rozciętej sukienki; wdzięcznie, a jednocześnie z jakąś wulgarną nonszalancją.
– Te pieski stoją na półce i się kurzą. Najbardziej widać to po oczach – czarnych, by oddać głębię, bo czarna porcelana błyszczy się. Ale po czasie pieski spoglądają na świat smutnym, przykurzonym wzrokiem; zmęczone staniem na półce, zgaszone, zapomniane. […] Pieski ożywiają się raz na jakiś czas, w dniu sprzątania, kiedy się je wyciera. I wtedy na nowo są szczęśliwe. O te kruche dba się bardziej, ale ich oczy też w końcu się kurzą. Wszystkie pieski są w istocie tak samo smutne.

I z tym enigmatycznym fragmentem was póki co pozostawiamy 😉

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *